Twee dagen voor het einde van de reis passeerde de toerbus de woonplaats van onze gids. Ik weet niet wat hem op het idee had gebracht om zijn huis te laten zien, onze ongeremde nieuwsgierigheid of de noodzaak van een contrôle: zijn huis werd namelijk van een nieuw dak voorzien. Omdat ik nog eens verse kokosnoot wilde proeven zouden we getracteerd worden op de vruchten van zijn eigen kokospalmen.
Gede was handig met geld en daarom was hij in de verbeelding van een aantal reisgenoten steeds rijker geworden. Hij had een dvd-speler, een auto, twee mobieltjes en twee bromfietsen. De combinatie van een gidsensalaris, winstdeling en fooien moest niet onverdienstelijk zijn.
De toerbus parkeerde bij een riante stenen bungalow aan de straatkant. Gede liep langszij een zanderig pad op, dat zich ver van de straat verwijderde door een bleek, strokleurig landschap. Terwijl de zon loodrecht boven onze hoofden brandde, volgde ik een paar passen achter Gede. Hij leek zelfzeker, alsof hij ons koerstte naar het volgende toeristische hoogtepunt.
Aan de linkerkant naderden we een constructie van grijze betonstenen muren. Gede begroette zijn twee kinderen en zijn vrouw. Twee of drie werklieden waren met ladders bezig om een begin te maken met het nieuwe dak. Familieleden en buurtbewoners meegerekend waren er bijna net zoveel mensen als ons veertienkoppige reisgezelschap.
De situatie was verwarrend. We groetten de werklieden, stelden ons aan de familie voor, schudden de handen van Gede’s zwager, moeder en schoonmoeder. De dochter pakte het zilveren armbandje dat we hadden gekocht verlegen uit. De zoon nam zijn nieuwe voetbal direct in gebruik. Ondertussen slachtte de zwager de kokosnoten die al op ons lagen te wachten.
Met een kokosnoot en een rietje in de hand liepen we met onze gids door de smalle, geschakelde vertrekken van zijn huis. Gede was (terecht) trots. Wij vroegen ons af hoe dit open staketsel over 3 weken bewoonbaar kon zijn.
Van het afscheid, een half uur later, herinner ik me de moeder van Gede, met een witte omslagdoek en even stralend als haar zoon. Kadek, zijn vrouw, voelde zich schijnbaar ongemakkelijk met de toestand. Mijn contact zoekende ogen ontlokte haar een glimlach.
0 Reacties tot “Rijkdom”